Gdy rozbito niemieckich najemników po wschodniej stronie przeprawy pod Lubiszewem, pospolite ruszenie gdańszczan spanikowało i rzuciło się do ucieczki. Także ci landsknechci, którzy nie przeszli na wschodni brzeg Motławy, spanikowali i uciekli. Flota gdańska dopiero teraz podpłynęła pod Tczew, ostrzelała miasto, ale widząc, że bitwa jest przegrana, zawróciła i odpłynęła.
Po bitwie Straty gdańszczan i niemieckich wojsk najemnych były olbrzymie. Po bitwie naliczono 4416 zabitych, z których większość zginęła w czasie ucieczki i około 1000 jeńców. Straty wojsk królewskich były w porównaniu z nimi znikome – 60 zabitych i 127 rannych żołnierzy oraz 44 zabite i 64 ranne konie.
Żołnierze Batorego wygrali bitwę, ale nie uderzyli od razu na miasto. Gdańsk, mimo późniejszego oblężenia i walk, nie poddał się. W grudniu 1577 roku doszło do ugody między miastem a Batorym. Gdańsk przeprosił króla, uznał go swoim panem i zapłacił 200 000 zł. Władca uznał przywileje Gdańska oraz zniósł sankcje, jakie uprzednio nałożył na miasto i odłożył na później spór o wcielenie w życie statutów Karnkowskiego, które były głównym powodem wojny.
Bibliografia
Kategoria:Bitwy w historii Polski Kategoria:Historia Gdańska (I Rzeczpospolita) Bitwa pod Lubiszewem Kategoria:Bitwy w XVI wieku