Na amerykańskich kortach zagrała w finałach w New Haven (wygrany) i Montrealu (przegrany).
W sierpniu 2000 w swoim ostatnim występie wielkoszlemowym zdobyła pierwsze mistrzostwo. W parze z Ai Sugiyamą ograły w finale Carę Black i Jelenę Lichowcewą 6:1, 1:6, 6:1. Wcześniej pokonały też Els Callens, Dominique Monami, Anke Huber i Barbarę Schett. Jesienią wygrała trzy turnieje z rzędu w Tokio (dwa razy) i Moskwie. Awansowała na pozycję liderki światowej klasyfikacji deblowej. W listopadzie wzięła udział w Mistrzostwach WTA, ale w ostatnim meczu w karierze razem z Sugiyamą nie sprostały Els Callens i Dominique Monami. Wynik tego spotkania to 6:2, 3:6, 4:6.
Gra mieszana Julie Halard kilkakrotnie próbowała swoich sił w rozgrywkach gry mieszanej w ramach turniejów wielkoszlemowych. Poza trzema, wszystkie pozostałe zakończyła już na pierwszych rundach. Największy sukces odniosła podczas Australian Open 1996, dochodząc do ćwierćfinału w parze z Michaelem Tebbuttem. We French Open 1995 razem z Olivierem Delaître awansowała do trzeciej rundy, podobnie w Wimbledonie 2000 w parze z Michaëlem Llodrą.
Występy reprezentacyjne