w pierwszym meczu została wyeliminowana przez Anke Huber.
W ostatnim roku swojej zawodowej kariery odniosła Halard-Decugis największe sukcesy. W Australian Open 2000 po raz trzeci (i ostatni) zagrała w wielkoszlemowym ćwierćfinale; jej dalszą drogę po puchar zakończyła Lindsay Davenport. Awansowała na najwyższe, siódme miejsce w notowaniach WTA. W czerwcu wygrała turniej w Eastbourne po finale z Dominique Monami. Popis swojej gry dała podczas dwóch z rzędu turniejów w Tokio w październiku. W pierwszym zadowoliła się finałem i zwycięstwami nad Monicą Seles oraz Kristiną Brandi, w drugim pozostała niepokonana, jako najwyżej rozstawiona – po obronie trzech piłek meczowych – sięgnęła po dwunasty, ostatni w karierze tytuł.
Ostatni wygrany pojedynek rozegrała Julie Halard-Decugis z Jennifer Capriati w drugiej rundzie w Filadelfii, ostatni mecz w ogóle miał miejsce podczas Mistrzostw WTA w listopadzie 2000; przegrała go 2:6, 3:6 z Martiną Hingis.
Halard należała do grona czołowych tenisistek francuskich, w tym od 1996 była pierwszą rakietą swojego kraju.