Świętopełk I, określany też jako Świętopełk I Wielki (także Światopełk, Zventapu, Zwentibald, Zuendibolch, Suatopluk, /Sphendoplόkos, Σφεντοπλικος/Sphentoplikos, starosłowiański Свѧтопълкъ/Svętopъlkъ, staroruski Свѧтополкъ/Svętopolkъ, Святополкъ/Svjatopolkъ, słowacki Svätopluk) (ok. 844–894) – w latach 871–894 trzeci władca państwa wielkomorawskiego z dynastii Mojmirowiców.
Droga do władzy Świętopełk był bratankiem księcia Rościsława. Pod koniec lat 50. IX wieku Świętopełk przejął władzę polityczną w księstwie nitrzańskim, które było częścią państwa wielkomorawskiego. W 867 roku Rościsław potwierdził status księstwa nitrzańskiego jako lenna Wielkich Moraw. Wpływ Świętopełka na przebieg polityki znacznie wzrósł.
W sierpniu 869 roku Świętopełk brał udział w walkach koalicji Morawian, Czechów i Serbów łużyckich z Ludwikiem Niemieckim. Oddział Świętopełka walczył wtedy z Bawarami dowodzonymi przez Karlomana, syna Ludwika.