Ten krok umożliwił mu zostanie jedynym władcą.
Książę thumb|Mapa największego zasięgu terytorialnego państwa wielkomorawskiego za Świętopełka I
W 874 roku został zawarty tzw. między posłami Świętopełka i Ludwika Niemieckiego. Na mocy tego pokoju Świętopełk zobowiązał się wprawdzie odprowadzać państwu wschodniofrankijskiemu daninę i formalnie uznawał jego zwierzchnictwo, niemniej zawarł pokój ze swym najsilniejszym sąsiadem, co zagwarantowało mu całkowicie wolną przestrzeń dla własnej mocarstwowej ekspansji. Ta była ułatwiona przewagą cywilizacyjną Wielkich Moraw (spowodowaną misją św. Cyryla i św. Metodego) wobec słowiańskich sąsiadów. Świętopełk już w 874 roku zyskał ziemie wzdłuż górnego biegu rzeki Wisły, później do swojego państwa trwale przyłączył dzisiejsze północnomorawskie obszary – ziemię opawską, a w 880 roku być może Śląsk (kwestia ta jest przedmiotem sporów wśród naukowców). W 881 roku przyłączył ziemie wzdłuż rzeki Cisy, od 890 roku częściami państwa wielkomorawskiego stały się także Czechy (Księstwo Przemyślidów) i Łużyce.