thumb|380px|Najprostszy stosowany obieg parowo-gazowy 1. część gazowa (turbina gazowa):   SP - sprężarka powietrza   KS - komora spalania   TG - turbina 2. WP - wytwornica pary (kocioł odzysknicowy, utylizacyjny) 3. część parowa:   TP - turbina parowa   S - skraplacz   W - zbiornik skroplin (skrzynia cieplna), inne odbiorniki pary   P - pompa obiegowa Układ gazowo-parowy (ang. Combined Cycle) jest połączeniem układu maszyny gazowej (np. turbiny gazowej lub silnika tłokowego) i maszyny parowej (turbiny parowej). Spaliny za maszyną gazową mają stosunkowo wysoką temperaturę (500-700 °C w przypadku turbin, 400 °C dla silników tłokowych). W układzie prostym są one wyrzucane do otoczenia, a ich entalpia o stosunkowo wysokiej wartości stanowi stratę wylotową. Natomiast w układzie gazowo-parowym spaliny te są wykorzystywane do wytworzenia pary w wytwornicy pary (kotle odzyskowym). Zwykle stosuje się układ gazowo-parowy z turbiną gazową. Układ gazowo-parowy jest przykładem kogeneracji.