Korzystając z wojny domowej w Rzymie, w 40 r. p.n.e., wojska partyjskie, pod dowództwem Pakorusa, wspieranego przez uciekiniera z Rzymu – Kwintusa Labienusa syna Tytusa Labienusa, zajęły znaczną część rzymskiej Syrii oraz Azji Mniejszej, odnosząc sukces m.in. w bitwie pod Apameą.
Marek Antoniusz wysłał przeciwko nim legiony weteranów pod wodzą Wentydiusza. W bitwie pod Amanus, w 39 r. p.n.e. Rzymianie pobili Partów pod wodzą Pranapatesa, który zginął. Rok później pod górą Gindaros Wentydiusz zwyciężył Partów pod wodzą Pakorusa, który również poniósł śmierć.
Orodes, złamany śmiercią swojego ulubieńca Pakorusa, którego w latach 39–38 p.n.e. prawdopodobnie dopuszczał do współrządzenia, abdykował w 38 p.n.e. na rzecz innego ze swoich synów – Fraatesa. Fraates IV „odwdzięczył się”, mordując ojca, resztę swoich braci oraz ich rodziny.
Do osiągnięć Orodesa należy wzmocnienie centralnej kontroli nad prowincjami królestwa.
Inne transkrypcje imienia Orodes – Hyrodes
Bibliografia
Kategoria:Władcy Partów Kategoria:Zmarli w I wieku p.n.e.