Ze względu na pełnioną funkcję znaki interpunkcyjne można podzielić następująco: znaki oddzielające (kropka, średnik, przecinek), znaki prozodyczne (wielokropek, myślnik, pytajnik), znaki emocji (wykrzyknik, wielokropek, myślnik, pytajnik), znaki opuszczenia (wielokropek, myślnik), znaki wyodrębniające (dwukropek, para znaków cudzysłowu, para nawiasów, para myślników lub para przecinków).
Znaki interpunkcyjne używane w innych językach Inne języki mają inny zestaw znaków przestankowych, np. w języku angielskim obecny jest apostrof (’), w języku polskim stosowany sporadycznie, a w chińskim i japońskim używa się innego wariantu kropki: 。. W języku hiszpańskim istnieje odwrócony znak zapytania „¿” i odwrócony wykrzyknik „¡”.
Cudzysłów przybiera formy takie, jak: ‚’, «», ‘’, „”, „“, “”, ‹›, 「」, 『』, ﹃﹄, ﹁﹂, ՜.
Historia
Większość stosowanych obecnie znaków interpunkcyjnych ustaliła się w jednym z trzech okresów: starożytności, zwłaszcza za sprawą bibliotekarza Arystofanesa z Bizancjum, który ustalił przydatny dla ówczesnych lektorów system kropek, czasach Karolingów, kiedy