Pracę w „Przeglądzie” zakończył w 1953, zwolniony na żądanie ówczesnego wiceprzewodniczącego Głównego Komitetu Kultury Fizycznej Michała Jekiela po nieporozumieniu na konferencji prasowej. Pracował lub współpracował także z wieloma innymi redakcjami – „Polpressem”, „Filmem Polskim”, „Expressem Ilustrowanym”, „Expressem Wieczornym” (redaktor działu sportowego w latach 1954–1957), „Kulisami”, „Sportem”, „Sportowcem”, „Boksem”, „Widnokręgami”, „Światem”. Specjalizował się w boksie i tenisie, ale zajmował się także dziedzinami niesportowymi, m.in. redagował w „Expressie Wieczornym” dział Kulisy wielkiej wojny oraz relacjonował poznański proces Arthura Greisera. Ostatnim miejscem pracy Gryżewskiego była redakcja „Kulis”, gdzie był zastępcą kierownika jednego z działów. Przeszedł na emeryturę 1 listopada 1968.

Relacjonował trzy igrzyska olimpijskie – w Berlinie (1936), Londynie (1948) i Rzymie (1960), prowadził sprawozdania także z pięciu mistrzostw Europy w boksie (Dublin 1947, Oslo 1949, Berlin 1955, Lucerna 1959, Rzym 1963). Współpracował z czołowymi francuskimi pismami sportowymi „L'Equipe” i „France Football”. Opracował pamiętniki kilku wybitnych postaci polskiego sportu, m.in.