Charakterystyka Cechy gatunku Upierzenie – szarobrązowy wierzch ciała, zimą pokryty białymi plamkami, spód biały. W upierzeniu godowym głowa o płaskim czole i szyja barwy popielatej, a gardło rdzawe (choć z daleka wygląda jak prawie czarne). W szacie spoczynkowej z białą szyją po bokach i oczami otoczonymi białą obwódką, jest jaśniejszy od nura czarnoszyjego. Cienki dziób jest charakterystycznie lekko zadarty do góry. To najmniejszy z nurów, tylko nieco większy od kaczki krzyżówki czy perkoza dwuczubego. Zrywa się do lotu lżej od pozostałych. Często i długo nurkuje. Lata z szyją wyciągniętą do przodu i nieco poniżej linii grzbietu.
Głowa Jest opływowa i wydłużona tak, żeby ptak mógł jak najlepiej nurkować w wodzie. Pióra na głowie są bardzo krótkie i zwarte.
Oko i wzrok Jest duże w stosunku do wielkości ptaka. W okresie godowym barwi się na żywoczerwono, lecz zimą ma kolor osadu z czerwonego wina.
Nur doskonale widzi pod wodą, chyba że jest zbyt mętna.
Kończyny Nury pod wodą poruszają się tylko za pomocą pracy nóg. Są one umiejscowione na końcu ciała oraz mało przydatne podczas chodzenia, ponieważ na stałym lądzie nur porusza się nieporadnie.