75 cm i wysokości 1,30 m, zaopatrzone w parapety. Zdaniem archeologów tak nisko usytuowane okna pozwalają przypuszczać, że kaplicę doświetlał jeszcze górny rząd okienek, zapewne też okno w absydzie. Posadzkę tworzyła wylewka gipsowa położona na warstwie drobnych, naturalnych kamieni, która przetrwała w dużych połaciach w absydzie. Na osi absydy dostawiony był do ściany stół ofiarny, którego prostokątną podstawę wymurowano z drobniejszych kamieni płytowych łączonych zaprawą gipsową. Jej analiza wskazuje, że stół był pokryty pierwotnie okładziną. Wymiary ołtarza wynosiły 1 × 0,9 mHanna Kóčka-Krenz, Na wyspie Ostrów, przy której dziś jest Poznań..., 2012, Muzeum Archeologiczne w Poznaniu, s. 32, .
W wyniku specjalistycznych analiz ustalono, że ściany kaplicy były pokryte nakładanymi bezpośrednio na siebie trzema warstwami kremowo-białych tynków wapiennych z domieszką włókien roślinnych o łącznej grubości od 12 do 16 mm. Kilka fragmentów tynku nosi ślady dekoracji malarskiej, w której użyto typowych dla tego okresu malarstwa ściennego pigmentów - bieli wapiennej, czerwieni żelazowej i błękitu, ze spoiwem zawierającym białko, ewentualnie z dodatkiem kleju roślinnego. Niestety fragmenty tynku są zbyt małe, aby określić tematykę dekoracji malarskiej.