582..
Był wolnomularzem, namiestnikiem małopolskim Wielkiego Wschodu Narodowego Polski w 1784 rokuStanisław Załęski, O masonii w Polsce, od roku 1738 do 1822: na źródłach wyłącznie masońskich Kraków 1908, s. 108..
W 1790 roku odznaczony Orderem Orła Białego, w 1784 roku został kawalerem Orderu Świętego StanisławaMariusz Machynia, Czesław Srzednicki, Wojsko koronne. Sztaby i kawaleria, Kraków 2002, s. 30., w 1788 odznaczony Orderem Świętego HubertaPolski Słownik Biograficzny, t.18, str.38
W 1792 przeszedł na stronę Targowicy, wydając zapasy armii polskiej pod Dubnem wojskom rosyjskim, za co został zdymisjonowany przez króla PoniatowskiegoAlex Storozynski (2011). Kosciuszko Ksiaze chlopow. W.A.B.. s. 226-227.
Syn Marceli Lubomirski zginął w 1809 roku podczas zdobywania Sandomierza zajętego przez Austriaków.
Przypisy
Kategoria:Członkowie Komisji Wojskowej Obojga Narodów Kategoria:Członkowie Wielkiego Wschodu Narodowego Polski Kategoria:Generałowie lejtnanci armii koronnej Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (I Rzeczpospolita) Michał Lubomirski Kategoria:Ludzie urodzeni w Kijowie Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (I Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy książęta Świętego