Mateusz vel Maciej Frankowski (ur. 1742 na Podlasiu – zm. po 1812 roku) – generał major wojsk litewskich, generał major ziemiański w powstaniu kościuszkowskim, członek Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego w 1812 rokuJarosław Gdański, Mariusz Machynia, Czesław Srzednicki, Kamil Stepan, Wojsko Koronne. Formacje Targowicy, szkolnictwo wojskowe. Varia, Uzupełnienia, Kraków 2003, s. 166., kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Pochodził z rodu Frankowskich. W latach 1766–1772 kształcił się w Szkole Rycerskiej w Warszawie, następnie był tam wychowawcą, a od 1773 podbrygadierem. W 1779 po przejściu do służby liniowej, został podpułkownikiem, a w 1783 pułkownikiem Korpusu Kadetów.
W czasie wojny polsko-rosyjskiej 1792 pułkownik 5. regimentu Buławy Wielkiego Księstwa Litewskiego, odznaczył się w bitwie pod Brześciem za co został odznaczony Krzyżem Orderu Virtuti Militari i awansowany 18 lipca 1792 r. na generała majora.