Wczesna działalność Uczył się u lokalnego architekta w swojej rodzinnej miejscowości, a następnie w Paryżu u scenografa Ignace’a Eugène’a Marie Degottiego. W 1807 został asystentem malarza Pierre’a Prévosta. Pracował następnie jako scenograf, przygotowując dekoracje dla Opery paryskiej. W 1822 zaprezentował w Paryżu swój wynalazek – Dioramę, która szybko stała się popularną rozrywką. Był to rodzaj przedstawienia, podczas którego widzowie oglądali pokazywane na scenie realistyczne obrazy, oświetlane w różny sposób.
Wynalezienie fotografii Zainteresowany ideą utrwalenia obrazów uzyskiwanych za pomocą urządzenia camera obscura, Daguerre poznał, za pośrednictwem optyka Vincenta Chevaliera, Josepha Nicéphore’a Niépce’a, który co najmniej od lat 20. XIX (a może i od końca XVIII wieku) prowadził badania w tym kierunku. Niépce pokrywał metalową płytkę specjalnymi substancjami i wystawiał ją na działanie światła, a następnie polewał rozpuszczalnikiem. Około 1827 otrzymał najstarsze dziś znane zdjęcie – widok z okna. Metoda ta, nazwana przez niego heliografią, była jednak bardzo niedoskonała i wymagała naświetlania trwającego 8 godzin. W 1829 Niépce wszedł w spółkę z Daguerrem, jednak już 4 lata później Niépce zmarł. Daguerre kontynuował prace nad nową techniką, wykorzystując do pokrywania płyt jodek srebra.