Mały traktat wersalski – traktat podpisany 28 czerwca 1919 roku przez Polskę po I wojnie światowej łącznie z traktatem wersalskim i jako warunek jego zawarcia. Oba ratyfikował Naczelnik Państwa 1 września 1919 na podstawie ustawy z 31 lipca 1919Dz.U. 1920 nr 35 poz. 199.
Gwarantował poszanowanie i obronę praw mniejszości narodowych zamieszkujących Polskę. Art. 12 dozwalał, by każdy członek Rady Ligi Narodów miał prawo zwracać uwagę Rady na przekroczenie lub niebezpieczeństwo przekroczenia któregokolwiek z tych zobowiązań, oraz żeby Rada mogła postąpić w taki sposób i dać takie instrukcje, jakie uzna za wskazane i skuteczne w danych okolicznościach. Spory dotyczące prawa lub działań, przewidzianych w Traktacie rozstrzygać miał Stały Trybunał Sprawiedliwości Międzynarodowej. Art. 18 przewidywał dla Wisły przepisy takie jak dla rzek międzynarodowychSprawa umiędzynarodowienia polskich rzek po pierwszej wojnie światowej s. 147. W art. 19 Polska zobowiązywała się przystąpić do szeregu międzynarodowych konwencji wymienionych w I aneksie (dotyczących głównie transportu, łączności, norm BHPM. in. przystąpienie do Konwencji o zakazie pracy nocnej kobiet, zatrudnionych w przemyśle podpisanej w Bernie 26 września 1906 roku oraz podpisanej równocześnie Konwencji o zakazie używania białego fosforu przy wyrobie zapałek (Dz.U. 1922 nr 19 poz.