Składniki słowa: téchnē (τέχνη) – w starożytności oznaczało sztukę, kunszt, rzemiosło, a także umiejętność praktyczną lub metodę działania. Nie odróżniano wtedy rzemiosła od sztuki wysokiej (malarstwa czy rzeźby). lógos (λόγος) – oznacza słowo, naukę, myśl, wiedzę lub systematyczny opis.
Historia Pojęcie technologii wywodzi się z tradycji rzemieślniczych starożytności, kiedy wiedza o wytwarzaniu dóbr była przekazywana praktycznie, z pokolenia na pokolenie. Już w starożytnej Grecji i Rzymie rozwijano techniki budowlane, metalurgiczne oraz narzędzia, które stanowiły fundament późniejszych osiągnięć technicznych.
W średniowieczu rozwój technologii był ściśle związany z rzemiosłem i działalnością cechów. Wprowadzano nowe narzędzia rolnicze, udoskonalano techniki obróbki materiałów oraz rozwijano mechanizmy wykorzystujące energię wodną i wiatrową, takie jak młyny wodne i wiatraki.
Przełomowym momentem w historii technologii była rewolucja przemysłowa, która rozpoczęła się w XVIII wieku. Wprowadzenie maszyn parowych, rozwój przemysłu tekstylnego oraz mechanizacja produkcji doprowadziły do gwałtownego wzrostu wydajności i zmiany struktury gospodarki oraz społeczeństwa.