Jezioro Szkoderskie (serb. Skadarsko jezero, alb. Liqeni i Shkodrës) – największe jezioro na Półwyspie Bałkańskim, położone na granicy Albanii i Czarnogóry.
Charakterystyka 2/3 jeziora leżą w Czarnogórze, a 1/3 w Albanii. Jezioro ma charakter krasowy, a znajduje się w dolinie położonej 7 km od brzegu morza.
Powierzchnia jeziora: ok. 360–550 km² (zmienna) Długość: 48 km Szerokość: do 25 km Głębokość średnia: 7–10 m Głębokość maksymalna: 44 m (kryptodepresja)
Dochodzi do dużych wahań poziomu wód.
Do jeziora uchodzi kilka większych rzek, z których największa jest Morača, a z jeziora wypływa rzeka Buna (Bojana), która poprzez bifurkację uchodzi do Adriatyku i rzeki Drin.
Największe miasto w okolicy jeziora to albańska Szkodra.
Na jeziorze znajdują się wyspy, na których mieszczą się zabytkowe monastery (monaster Starčeva Gorica, monaster Moračnik). Jezioro jest także miejscem gniazdowania wielu gatunków ptaków. Jest to jedno z niewielu w Europie miejsc występowania pelikanów.
Znaczną część czarnogórskiego fragmentu jeziora obejmuje Park Narodowy Jeziora Szkoderskiego (serb./czarnog. Nacionalni Park Skadarsko jezero) o powierzchni 40 tys. ha.