Filip był również kolekcjonerem sztuki oraz miał zmysł do interesów. Monsieur lubił dworskie życie, hazard, młodych mężczyzn i różne uroczystości. Pomimo iż liczne długi Filipa spłacał jego królewski brat, stosunki między Ludwikiem a Filipem były bardzo bliskie i bracia spędzali razem wiele czasu. Lojalność Orleańczyka nigdy nie była podawana w wątpliwość, co było wyjątkową postawą wśród francuskich książąt tej epoki. Postawę brata doceniał król Ludwik, który traktował Filipa, publicznie i prywatnie, z szacunkiem i wyrozumiałością.
Książę Orleanu zmarł w Saint-Cloud w 1701 r. w wyniku ataku apopleksji po kłótni z bratem.
Filip otrzymał od brata paryski Palais-Royal, który stał się siedzibą książąt Orleanu aż do czasów Wielkiej Rewolucji Francuskiej.
Małżeństwa i potomkowie 31 marca 1661 w Paryżu poślubił Henriettę Annę Stuart, zwaną Minette (16 czerwca 1644 – 30 czerwca 1670), córkę króla Anglii i Szkocji Karola I i Henrietty Marii, córki króla Francji Henryka IV. Filip i Henrietta mieli razem syna i trzy córki: Marię Ludwikę (27 marca 1662 – 12 lutego 1689), żonę króla Hiszpanii Karola II Filipa Karola (16 lipca 1664 – 8 grudnia 1666), księcia de Valois córkę (ur. i zm.