Po wybuchu powstania styczniowego poparł Tymczasowy Rząd Narodowy, a w marcu 1863 roku generał Józef Wysocki mianował go komisarzem wojennym powstańczego województwa krakowskiego. Od 9–22 października 1863 roku pełnił funkcję naczelnika miasta Krakowa. Aresztowany przez austriacką policję 27 października 1863 roku i w marcu 1864 roku skazany na 18 lat więzienia oraz skreślony z listy studentów. Przez dwa lata był więziony najpierw w Krakowie (na Wawelu), potem we Lwowie i Olomuńcu. Pod koniec 1865 roku skorzystał z amnestii i wrócił do Krakowa, gdzie pracował jako dziennikarz. Redagował dziennik „Kalina”, a potem „Kraj”.

W 1871 roku zrezygnował z pracy w redakcji „Kraju”. Pracował jako nauczyciel na Wyższych Kursach dla Kobiet Adriana Baranieckiego przejmując po Franciszku Matejce wykłady z historii Polski, a potem z historii powszechnej.

W 1880 roku został przy boku prezesa Ludwika Wodzickiego sekretarzem nowo założonego (Länderbank) w Wiedniu.