Gabriel Rafał Chryzanty Opacki herbu Prus IIIRodzina, herbarz szlachty polskiej, t. XII, Warszawa 1915, s. 352. (ur. 25 października 1741 w Mężeninie, zm. 11 lutego 1806 w Warszawie) – ziemianin z Łomżyńskiego, generał major ziemiański ziemi wiskiej, kawaler Orderu Orła Białego.
Życiorys Jako oficer Wojsk Koronnych służył pod Janem Branickim. Od 1769 szambelan króla, od 1775 chorąży, potem kasztelan wiski. Poseł na sejm 1778 roku ziemi wiskiejWitold Filipczak, Sejm 1778 roku, Warszawa 2000, s. 348.. Był członkiem konfederacji Sejmu CzteroletniegoKalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792...., Warszawa 1791, s. 313.. Zwolennik reform i Konstytucji 3 Maja. Uczestnik insurekcji kościuszkowskiej. Po wybuchu powstania organizator siły zbrojnej ziemi wiskiej w randze generała. Niczym się nie odznaczył. Po upadku powstania nie odniósł też żadnych konsekwencji ze strony zaborców. Pomnażał fortunę nie stroniąc od gwałtów, a nawet zabójstw.(m.in. Ożarowskich), ale ufundował kościół w Giełczynie k. Wizny. Wystarał się też o tytuł hrabiego pruskiego. Nie dosłużył się miru wśród braci szlacheckiej.