Haumanem dowódca dywizji i wyznaczony na dowódcę dywizji działającej w Lubelskiem.
Wziął później dymisję i wyjechał do zaboru pruskiego, aby bronić przed konfiskatą swoich posiadłości.
Po upadku powstania dał się wciągnąć w działalność konspiracyjną Centralizacji Lwowskiej. Był jej delegatem na Wołyń. Zorientowawszy się o utopijności przygotowywania przez organizacje powstania wycofał się z działalności i powrócił do swoich dóbr.
Przypisy
Bibliografia 'H. P Kosk, Generalicja polska, t. 2, wyd.: Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 2001
Kategoria:Generałowie majorowie armii koronnej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-rosyjskiej 1792 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari (I Rzeczpospolita) Kategoria:Generałowie powstania kościuszkowskiego Kategoria:Urodzeni w 1757 Kategoria:Zmarli w 1828