W roku 1775 na wezwanie Uniwersału ks. Piramowicza napisał projekt oświatowy: Sposób edukacji w XV listach opisany..., w którym proponował (po raz pierwszy na gruncie polskim) powszechność kształcenia oraz odpowiednią edukację dla każdego stanu społecznego. Chłopi i mieszczanie – szkółka parafialna, szlachta – szkoły wojewódzkie (średnie; elementarna edukacja w domu), duchowni – seminaria.
Był członkiem Rady Nieustającej w latach 1780–1784 (jej konsyliarzem w latach 1782–1784), a w latach 1784–1793 pisarzem wielkim koronnym. Przez 4 lata przebywał we Włoszech (1787–1790).
W powstaniu kościuszkowskim uczestniczył jako komisarz porządkowy stężycki, a wkrótce jako generalny komisarz prowiantowy i furażowy Wojsk Rzeczypospolitej z rangą generała majora (od 22 sierpnia 1794). Organizował zaopatrzenie i uzbrojenie sił zbrojnych; faktycznie główny kwatermistrz armii. Następnie stał na czele Komisariatu Generalnego powołanego przez Kościuszkę 6 września 1794 do kontroli zaopatrzenia wszystkich dywizji rozlokowanych pod Warszawą.
Otrzymał Order Świętego Stanisława w 1775 roku i Order Orła Białego w 1785 roku.