Ponieważ w większości przypadków różnica w wynikach nie ma praktycznego znaczenia, podpory najczęściej przyjmujemy jako sztywne.
Połączenia Nazwa Schemat Przekazywane siły Odpowiednik na belce wtórnej Przykład użycia przegub 165px tnąca, osiowa 165px 165px łyżwa 165px moment, osiowa lub tnąca brak praktycznie nie stosowane
Statyka i obliczenia W statyce, w zależności od sposobu podparcia, rozróżnia się belki: belki statycznie wyznaczalne, czyli takie, w których liczba niewiadomych reakcji jest równa liczbie równań równowagi: belki jednoprzęsłowe swobodnie podparte (trzy reakcje podporowe i trzy równania równowagi); belki utwierdzone (wsporniki) zamocowane sztywno na jednym z końców, a na drugim swobodne; belki ciągłe (wieloprzęsłowe) przegubowe, czyli belki podparte w taki sposób, że jedna z podpór należy do nieprzesuwnych, a pozostałe do przesuwnych (łożysko umożliwiające przesuw belki wzdłuż jej osi). Dodatkowo, dla zapewnienia statycznej wyznaczalności układu, wprowadza się odpowiednią liczbę przegubów w jej przęsłach. Sposób umiejscowienia przegubów nie może prowadzić do geometrycznej zmienności układu. (Na każdej podporze przesuwnej występuje jedna reakcja podporowa, na nieprzesuwnej – dwie. Stąd dla belki podpartej na „n” podporach mamy n+1 nieznanych reakcji podporowych.