przy zdobieniu głowni szablowych w XVII wieku.
Zdobnictwo japońskie Technika damaskinażu ma także długą historię w Japonii, gdzie obok innych technik zdobniczych, była używana do dekoracji gard (tsuba) tradycyjnych mieczy samurajskich (katana) oraz towarzyszących im wakizashi. Tsuby były najczęściej wykonane z żelaza (i patynowane na zimno) lub takich stopów jak shakudo (95% miedzi i 5% złota), shibuichi (75% miedzi i 25% srebra) i sentoku (miedź, cyna, cynk i ołów), rzadziej z kości lub rogu, a następnie bogato dekorowane kompozycjami geometrycznymi, roślinnymi i figuralnymi. Japońskie techniki analogiczne do inkrustacji noszą nazwę zogan: gomoku-zogan – przylutowywanie drutu z innych metali i nadtapiania go w całości lub częściach, taka-zogan – grawerowanie, hon-zogan – wypełnianie rytów innym metalem.
Inne znaczenia Damaskinażem nazywany jest także linearny ornament otrzymany tą techniką oraz stosowane w heraldyce ozdobne wypełnienie pól w figurach heraldycznych – damaskinaż (heraldyka) – adamaszek (heraldyka).