Chociaż wielu członków ugrupowania należało w młodości do młodzieżowych organizacji sanacyjnych, w ich środowisku panował krytycyzm wobec ustroju przedwojennej Polski i panującej w niej niesprawiedliwości społecznej, a program NiD był określany jako demokratyczno-radykalny. Nie odcinał się jednak od środowiska londyńskiego i stał na gruncie legalizmu konstytucji kwietniowej i przedwojennej wschodniej granicy Polski. Od pierwszych lat powojennych NiD wykazywał się także aktywnością w europejskim ruchu federalistów.
Jako organizacja niepodległościowa NiD wykazywał się dużą aktywnością w nagłaśnianiu i tłumaczeniu sprawy polskiej na Zachodzie, m.in. wydawał tygodnik Whitehall News, adresowany głównie do brytyjskich parlamentarzystów i organizował akcje pisania listów do wpływowych kół brytyjskich. Jako członek Rady Politycznej współpracował także z Amerykanami i z utworzonym przez nich Komitetem Wolnej Europy.
W latach czterdziestych i pięćdziesiątych PRW NiD należał kolejno do Koncentracji Demokratycznej, Rady Politycznej i Tymczasowej Rady Jedności Narodowej.