Bitwa Utraciwszy szereg ziem, Izaak II postanowił w roku 1194 wykonać kontruderzenie ze Wschodniej Tracji. Dla zmylenia przeciwnika armie zostały podzielone na dwie części. Pierwsza, pod wodzą Aleksego Gida markowała marsz w kierunku wschodnim. Druga, pod dowództwem Bazylego Watatsi ruszyła na Zachód. Obie armie połączyły się w okolicach Arkadiopolis, gdzie spotkały armię bułgarską pod wodzą cara Bułgarii, Asena I. Po niezwykle zaciętej i krwawej bitwie, armia bizantyjska została całkowicie rozbita. Aleksy Gid z resztką armii ratował się ucieczką. Armia Bazylego została zaś zniszczona niemal zupełnie, a on sam zginął na polu bitwy.
Skutki Bułgarzy dzięki temu zwycięstwu poszerzyli swoje zdobycze na Bałkanach. Między innymi zdobyli ważne miasto Sredec (późniejsza Sofia).
Porażka Greków nadwerężyła autorytet cesarza Izaaka II Angelosa. Usiłował on odnowić antybułgarski sojusz z Węgrami i w roku następnym przeprowadzić atak z dwóch stron na Bułgarów. Jednak brak koordynacji działań udaremnił plany ofensywne cesarza. Sam Izaak zaś padł ofiarą