Tadeusz Styczeń SDS (ur. 21 grudnia 1931 w Wołowicach koło Krakowa, zm. 14 października 2010 w Trzebini) – polski duchowny rzymskokatolicki, salwatorianin, etyk profesor zwyczajny Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, uczeń i bliski przyjaciel Jana Pawła II, obecny przy jego śmierci.

Edukacja i praca naukowa Od 1944 uczęszczał do tajnego gimnazjum zgromadzenia salwatorianów w Krakowie. W 1947 wstąpił do tegoż zgromadzenia, nowicjat odbył w Bagnie koło Wrocławia, 8 września 1948 złożył pierwsze śluby zakonne. Święcenia kapłańskie otrzymał 5 kwietnia 1955 w Krakowie z rąk biskupa Franciszka Jopa.

Studiował następnie na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, a po likwidacji tego Wydziału (1955) – na Wydziale Filozoficznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Pod kierunkiem Karola Wojtyły obronił magisterium, doktorat (1963) i pracę habilitacyjną (1971) z etyki. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1981.