Jan Szarek (ur. 13 lutego 1936 w Bielsku, zm. 8 października 2020 w Cieszynie) – polski duchowny luterański, biskup Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP, w latach 1993–2001 prezes Polskiej Rady Ekumenicznej, w latach 2000–2005 prezes Diakonii Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP, doktor honoris causa Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie.

Życiorys W latach 1956–1960 studiował teologię na Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej, którą ukończył obroną pracy magisterskiej pt. „Życie i działalność Tomasza Muenzera i jego stosunek do reformacji Marcina Lutra”. Został ordynowany na duchownego przez ks. bpa Andrzeja Wantułę 25 września 1960 w Kościele Zbawiciela w Bielsku-Białej.

Następnie został wikariuszem parafii w Nawiadach, w latach 1962–1970 pracował na parafii w Giżycku. W okresie pracy na Mazurach, pozostawał pod ścisłą obserwacją Służby Bezpieczeństwa, która usiłowała wywierać na niego różne formy nacisku. W 1960 w Urzędzie do Spraw Wyznań w Olsztynie, w obecności konseniora diecezji mazurskiej - Edwarda Busse - „ musiał złożyć podpis ” pod deklaracją lojalności wobec władz państwowych. Jednocześnie zwracano mu uwagę na kwestię polonizacji Mazurów.