w polskim kodeksie karnym z 1932 roku; sprawca był traktowany jako osoba poczytalna, jeżeli wprawił się w stan nietrzeźwości lub odurzenia, by popełnić czyn zabroniony; konstrukcja była krytykowana, ponieważ zakładała realizację przez sprawcę w stanie ograniczonej poczytalności tego, co zamierzał, będąc poczytalny obecne rozwiązanie (rozwinięcie „”) – przepisów o poczytalności i ograniczonej poczytalności nie stosuje się, gdy sprawca wprawił się w stan nietrzeźwości lub odurzenia powodujący wyłączenie lub ograniczenie poczytalności, które przewidywał lub mógł przewidzieć
Autorska definicja niepoczytalności została wprowadzona do polskiego przedwojennego kodeksu karnego przez psychiatrę Jana Piltza.
Przypisy
Kategoria:Prawo karne Kategoria:Psychiatria sądowa