thumb|Cela (po lewej) w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej, w której przetrzymywany był Honorat Koźmiński Honorat Koźmiński (właśc. Florentyn Wacław Jan Stefan Koźmiński; ur. 16 października 1829 w Białej Podlaskiej, zm. 16 grudnia 1916 w Nowym Mieście nad Pilicą) – polski kapucyn, teolog, prezbiter, założyciel wielu zgromadzeń zakonnych oraz błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego.
Życiorys thumb|left|180px|Pomnik w Nowym Mieście nad Pilicą Był drugim synem Stefana i Aleksandry z Kahlów. Do szkoły elementarnej uczęszczał w Białej Podlaskiej, a do gimnazjum w Płocku. W czasie nauki przeżył kryzys religijny i stracił wiarę, którą odzyskał 15 sierpnia 1846. Ukończył gimnazjum w wieku niespełna 15 lat.
Przez cztery lata, za namową ojca, studiował na Wydziale Budownictwa w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie. 23 kwietnia 1846 został aresztowany za udział w konspiracji antyrosyjskiej. Osadzony w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej zachorował na tyfus. Został zwolniony 27 lutego 1847 ze względu na zły stan zdrowia.