Na Cmentarzu Braterstwa powstałym w 1853 roku spoczywa ponad 100 tysięcy rosyjskich żołnierzy. W soborze św. Włodzimierza w Krypcie Grobowej Admirałów spoczywają trzej bohaterowie bitwy o Sewastopol, admirałowie marynarki Pawieł Nachimow, Władimir Korniłow oraz Władimir Istomin.
W 1856 roku, na mocy traktatu paryskiego Sewastopol został zdemilitaryzowany, a następnie, do 1899 roku był portem handlowym (potem przeniesiono go do Teodozji). W międzyczasie, w 1871 roku ponownie uczyniono go siedzibą portu wojennego i bazą Floty Czarnomorskiej.
Podczas rewolucji 1905–1907 w mieście miało miejsce zbrojne powstanie marynarzy służących na okrętach Floty Czarnomorskiej, głównie na pancerniku Potiomkin i krążowniku Oczakow.
W marcu (lutym) 1917 roku miasto było jednym z ognisk rewolucji w Rosji (siedziba garnizonu i floty), zaś w czasie rosyjskiej wojny domowej, w okresie od maja do listopada 1918 roku zostało zajęte najpierw przez wojska niemieckie, a następnie przez oddziały brytyjsko-francusko-greckie. W okresie od lipca 1919 do grudnia 1920 roku było okupowane przez wojska Antona Denikina. W czasach bezpośrednio po I wojnie światowej w Sewastopolu funkcjonowała polska placówka o charakterze konsularnym. thumb|Znaczek pocztowy wyemitowany w 1965 roku, z okazji 20.