W rezultacie odbudowany Sewastopol przypominał XIX-wieczne rosyjskie miasto z obsadzonymi drzewami bulwarami, szerokimi chodnikami oraz budynkami, nazwami ulic i pomnikami jego bohaterstwa w wojnach zarówno dawnych, jak i niedawnych.
Przez cały okres istnienia ZSRR Sewastopol pozostawał miastem zamkniętym. Oznaczało to, że wszyscy niebędący jego mieszkańcami ludzie musieli zwrócić się do władz z wnioskiem o tymczasowe zezwolenie na wizytę w mieście. Specjalny status miasta został potwierdzony ukazem prezydium Rady Najwyższej Rosyjskiej Federacyjnej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej z 29 października 1948 roku. 26 kwietnia 1954 roku terytorium Półwyspu Krymskiego dotychczas należące w ramach obwodu krymskiego do Rosyjskiej Federacyjnej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej na mocy uchwały Rady Najwyższej ZSRR włączono w skład Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, co w praktyce rozciągnięto również na Sewastopol. W 1957 roku w granice miasta włączono Bałakławę.
Status Sewastopola w latach 1954–1991 budzi pewne wątpliwości.