372 żołnierzy dostało się do niewoli, z której pozostałych 286 zwolniono dopiero w 1954 roku.
Po repatriowaniu dywizji do Hiszpanii część jej żołnierzy kontynuowała walkę z Sowietami w niemieckich mundurach: najpierw jako Błękitny Legion, następnie w szeregach 28 Dywizji Ochotniczej SS „Wallonien”.
Ustanowiono specjalne medale dla członków Błękitnej Dywizji: 9 listopada 1943 – Medal za Kampanię w Rosji (przez rząd hiszpański) 3 stycznia 1944 – Medal Błękitnej Dywizji (przez niemieckie dowództwo)
Dowódcy dywizji gen. por. Agustín Muñoz Grandes 20.07.1941 – 13.12.1942; gen. por. Emilio Esteban Infantes 13.12.1942 – 20.10.1943.
Struktura organizacyjna Skład po przeorganizowaniu w Grafenwöhn: 262 pułk piechoty Pimentel 263 pułk piechoty Vierna 269 pułk piechoty Esparza
Zobacz też Błękitna Eskadra Błękitna Armia (formacja Wojska Polskiego) Synożupannyki (ukraińska formacja określana jako Błękitna Dywizja)
Przypisy
Bibliografia
Carell Paul, Operacja „Barbarossa”, Warszawa 2000, .
Haupt Werner, Army Group North.