Po słabym początku sezonu 1998/1999, w dalszej części cyklu prezentował się lepiej. Wtedy też po raz pierwszy znalazł się w czołowej dziesiątce zawodów - 17 stycznia 1999 roku w Zakopanem zajął dziewiąte miejsce. Wynik ten powtórzył 9 marca w norweskim Trondheim i 11 marca w szwedzkim Falun. Najlepszy wynik osiągnął jednak 7 lutego w czeskim Harrachovie, gdzie był siódmy. Pozwoliło mu to zająć 25. miejsce w klasyfikacji generalnej. Pod koniec lutego wystąpił na Mistrzostwach Świata w Ramsau, indywidualnie plasując się drugiej dziesiątce, a wspólnie z kolegami z reprezentacji zajął piąte miejsce w konkursie drużynowym.
Przyzwoicie prezentował się także w pierwszej części sezonu 1999/2000. Zajął między innymi ósme i siódme miejsce we włoskim Val di Fiemme, w dniach 4 i 5 grudnia 1999 roku. Od tego momentu uzyskiwał coraz słabsze wyniki, ostatnie punkty zdobywając pod koniec stycznia. W klasyfikacji generalnej uplasował się jedną pozycję wyżej niż przed rokiem. W sezonie 2000/2001 startował rzadko. Siedmiokrotnie zdobył punkty, najlepiej wypadając 20 stycznia 2001 roku w amerykańskim Park City, gdzie zajął 10. miejsce. W efekcie zakończył sezon na 39. pozycji.