Po czterech miesiącach istnienia, rano 7 listopada 1940 roku silny sztorm wiejący od oceanu (56–67 km/h), wprowadził most w drgania. Początkowo (godz. 7:00) był to ruch pomostu w płaszczyźnie pionowej (podnoszenie i opadanie o amplitudzie ok. 90 cm z częstością 36 razy na minutę), później ok. godz. 10:00 rytmiczne wznoszenie i opadanie zamieniło się w dwufalowy ruch skręcający 14 cykli na minutę z wychyleniem do 8,4 m, przy skręceniu dochodzącym do 45 stopni. Około 10:30 nastąpiło pierwsze załamanie jednej z płyt pomostu, a ok. 11:00 most rozpadł się ostatecznie. Nie było żadnych ofiar w ludziach. Jedyną ofiarą śmiertelną był czarny trójnogi cocker spaniel angielski o imieniu Tubby, który spadł do wody, uwięziony w widocznym na filmie czarnym samochodzie.
Przebieg katastrofy został zarejestrowany na taśmie filmowej.
Przyczyną katastrofy mostu, oprócz wymienionej małej sztywności przęseł, była także niewystarczająca stateczność aerodynamiczna i związana z nią nieszczęśliwa zbieżność częstości własnej drgań przęseł i pylonów (zjawisko rezonansu).
Most został odbudowany według zmodyfikowanego projektu i otwarty ponownie 15 października 1950 roku.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Historyczne wydarzenia meteorologiczne most Tacoma most Tacoma Kategoria:Historia stanu Waszyngton Kategoria:1940 w Stanach Zjednoczonych Kategoria:Tacoma