Jeżeli zespoły QRS nie pojawiają się po przynajmniej dwóch kolejnych załamkach P mówimy o zaawansowanym bloku II stopnia. blok 2:1 – w przypadku sytuacji, gdzie w EKG widoczne są dwa załamki P na każdy zespół QRS nie jest możliwe wyróżnienie typu bloku wyłącznie na podstawie załamków P.
Blok przedsionkowo-komorowy III stopnia polega na zupełnie nieskoordynowanej pracy przedsionków i komór, czemu towarzyszy niezależne występowanie, odpowiadającym im w badaniu EKG, załamków P i zespołów QRS. Częstotliwość rytmu komór jest wolniejsza niż przedsionków.
Etiologia blok wrodzony (np. zespół Holt-Orama) niedokrwienie mięśnia sercowego kardiomiopatie zmiany zwyrodnieniowe układu przewodzącego (choroba Lenègre'a, choroba Leva) uszkodzenia pozabiegowe, ablacja łącza przedsionkowo-komorowego guzy serca leki (β-blokery, werapamil, diltiazem, glikozydy naparstnicy, leki antyarytmiczne klasy I, amiodaron) hiperkaliemia choroby układowe (sarkoidoza, kolagenozy) niedoczynność tarczycy borelioza zaburzenia układu wegetatywnego (sportowcy, niekiedy u zdrowych osób w trakcie snu)