Rozmiar symbolu jest najczęściej stały i odpowiada jednemu bajtowi, co ułatwia przetwarzanie różnorodnych typów plików.
Algorytm PPM opracowali i opublikowali w 1984 roku Cleary oraz Witten, jednak implementacje nie stały się powszechne do wczesnych lat 90., ponieważ algorytmy PPM mają duże wymagania odnośnie do pamięci RAM. Drugą negatywną cechą, która wpływa na rzadkie stosowanie algorytmu PPM, jest czas dekompresji, który jest podobny do czasu samej kompresji. Obecnie implementacje algorytmu PPM są jednymi z najlepszych algorytmów do kompresji języków naturalnych, a co za tym idzie – do kompresji plików tekstowych i baz danych zawierających duże ilości znaków alfanumerycznych.
Zobacz też kompresja danych (informatyka) kompresja bezstratna kodowanie Huffmana kodowanie arytmetyczne
Bibliografia T. Bell, J. Cleary, and I. Witten (University of Waikato, New Zealand)(1984) Data compression using adaptive coding and partial string matching. IEEE Transactions on Communications, Vol. 32 (4), p. 396-402. A. Moffat (1990) Implementing the PPM data compression scheme. IEEE Transactions on Communications, Vol. 38 (11), p. 1917-1921. J. Cleary, W. Teahan, and I. Witten (1995) Unbounded length contexts for PPM. In J.A.