Franz Werfel (ur. 10 września 1890 w Pradze, zm. 26 sierpnia 1945 w Beverly Hills) – niemieckojęzyczny pisarz pochodzenia żydowskiego. Przyjaciel Franza Kafki.
Pochowany na Cmentarzu Centralnym w Wiedniu.
Twórczość Powieści 1924: Verdi. Roman der Oper 1928: Der Abituriententag. Die Geschichte einer Jugendschuld 1929: Barbara oder die Frömmigkeit 1931: Die Geschwister von Neapel 1933/47: Die vierzig Tage des Musa Dagh (wyd. polskie 1959 Czterdzieści dni Musa Dah) 1937: Höret die Stimme 1939: Der veruntreute Himmel (pierwotnie: Der gestohlene Himmel) 1941: Das Lied von Bernadette (wyd. polskie ca 1948 – 2016 (14 edycji) Pieśń o Bernadetcie) 1946: Stern der Ungeborenen (pierwsze wydanie po śmierci autora)
Opowiadania i nowele 1920: Nicht der Mörder, der Ermordete ist schuldig 1927: Der Tod des Kleinbürgers 1927: Geheimnis eines Menschen 1931: Kleine Verhältnisse 1939: Weißenstein, der Weltverbesserer 1941: Eine blaßblaue Frauenschrift 1943: Géza de Varsany