Po powrocie do Anglii Buckingham zażądał od króla Jakuba wypowiedzenia wojny Hiszpanii, ten jednak odmówił.

Karol przejeżdżał przez Paryż, gdzie poznał Henriettę Marię, siostrę króla Ludwika XIII. Wobec fiaska planów hiszpańskiego mariażu, Jakub przekonał Parlament, by wyraził zgodę na małżeństwo Karola z francuską księżniczką. Zgoda została udzielona przez parlament po dłuższym czasie procedowania.

Król Anglii thumb|left|Faworyt Karola – George Villers, książę Buckingham

Początek rządów thumb|Henrietta Maria Burbon, żona Karola I Karol objął tron zaraz po śmierci ojca, jednak realną władzę sprawował już od roku, gdyż król Jakub zapadł na demencję. Karol, podobnie jak ojciec, nie potrafił znaleźć wspólnego języka z Parlamentem, zwłaszcza ze zdominowaną przez purytanów Izbą Gmin. Do pierwszego konfliktu doszło już w maju 1625 r., kiedy Izba Gmin odmówiła zgody na małżeństwo króla z Henriettą Marią. Francuska księżniczka była katoliczką i Anglicy obawiali się, że przy jej pomocy król zechce podjąć próbę rekatolizacji Anglii. Karolowi ostatecznie udało się uzyskać zgodę na ślub, ale jego żona nigdy nie została koronowana. Sam Karol został koronowany w katedrze westminsterskiej 2 lutego 1625 r.