ŁaGG-3 był dość zwrotny, ale ze względu na niekorzystny stosunek masy do mocy silnika miał słabe wznoszenie. Kiedy gwałtownie spadła jakość produkcji, piloci nadali mu przezwisko: лакированный гарантированный гроб (łakirowannyj garantirowannyj grob), czyli lakierowana gwarantowana trumna. Pojawiły się usterki hydrauliki podwozia, pękały rozpórki podwozia z powodu obciążenia dwoma dodatkowymi zbiornikami paliwa i awarie uzbrojenia. W wyniku pośpiesznej produkcji z powodu napaści Niemiec pogorszyła się także jakość sklejki. Jakość samolotów różniła się znacznie w zależności od fabryki. W wyniku modyfikacji opartych na wynikach badań prototypów i montażu dodatkowego wyposażenia, masa seryjnych LaGG wzrosła o 70 kg, maksymalna prędkość lotu spadła do 550-555 km/h, a zasięg zmniejszył się. Wady samolotu były często pogłębiane przez niedoszkolony personel latający i naziemny.