thumb|left|Moneta z podobizną Jakuba II Po kilkumiesięcznych przygotowaniach 10 października Wilhelm wydał deklarację, w której ogłaszał swój zamiar udania się do Anglii w celu obrony wiary protestanckiej oraz wolności i Parlamentu. Sprzyjała mu sytuacja międzynarodowa, gdyż Europa gotowała się do kolejnej wojny z francuskim królem Ludwikiem XIV, który był sojusznikiem Jakuba II. W tej sytuacji działania Wilhelma spotkały się nawet z przyjaznym odzewem ze strony papieża Innocentego XI. W listopadzie 1688 r. na czele 15000 żołnierzy Wilhelm Orański wylądował w Anglii.
Inwazja zaczęła się 5 listopada. W ciągu miesiąca na stronę Wilhelma przeszła armia, urzędnicy i hierarchia anglikańska. Do obozu księcia przeszła nawet młodsza córka Jakuba, Anna. 9 grudnia Wilhelm wygrał bitwę pod Reading. W nocy z 9 na 10 grudnia królowa Maria i mały książę Walii uciekli do Francji. 11 grudnia Jakub został pojmany w Faversham. Tego samego dnia Parlament poprosił go, aby przybył do Londynu i doszedł do porozumienia z zięciem. Jakub przybył do Londynu 16 grudnia i zaprosił Wilhelma na rozmowy. Wilhelm nie miał jednak zamiaru utrzymywać teścia przy władzy. Holenderska straż pojmała Jakuba i 18 grudnia został przewieziony do Rochester w Kencie. Wilhelm wydał jednak rozkazy, że jeśli Jakub będzie chciał wyjechać, nie należy mu czynić przeszkód.