wprowadzenie amnestii za wszystkie przestępstwa polityczne popełnione przed i po 28 czerwca oraz porzucenie przez Zelayę planów zorganizowania powszechnego referendum. Rząd tymczasowy odrzucił jednak plan porozumienia, stwierdzając że powrót Zelayi na stanowisko prezydenta jest niemożliwy i nie podlega negocjacjom. Prezydent Zelaya zgodził się na większość propozycji planu. Choć oznajmił, że nie godzi się, by w skład rządu jedności weszły osoby odpowiedzialne za zamach stanu.

Po bezowocnych negocjacjach politycznych, 24 lipca 2009 Zelaya, otoczony przez swoich zwolenników i dziennikarzy, przekroczył granicę Hondurasu od strony Nikaragui w mieście Las Manos. W kapeluszu, ubrany w strój kowbojski, przeszedł kilkadziesiąt metrów od granicy do znaku „Witamy w Hondurasie”. Po kilkudziesięciu minutach wycofał się jednak do Nikaragui. Wojsko, stacjonujące w przygranicznym punkcie kontrolnym, nie wiedząc jak zareagować, wycofało się na odległość 20 metrów i obserwowało sytuację. Zelaya stwierdził, że nie zdecydował się na wkroczenie do kraju, by uniknąć rozlewu krwi. Powiedział, że „nie boi się, lecz nie jest też szalony” i nie chce, by jego osoba była powodem wybuchu przemocy.