Jerzy II, , (ur. 10 listopada 1683 w Hanowerze, zm. 25 października 1760 w Londynie) – król Wielkiej Brytanii w latach 1727–1760 oraz książę Brunszwiku i Lüneburga i elektor Rzeszy, a także jako Jerzy II August książę Saksonii-Lauenburga, z dynastii Welfów.
Dzieciństwo i młodość Urodził się w pałacu Herrenhausen i był ostatnim królem brytyjskim urodzonym poza terytorium Wielkiej Brytanii. Act of Settlement z 1701 wyznaczał elektorów hanowerskich na następców brytyjskiego tronu po bezdzietnych Wilhelmie III i Annie Stuart. W 1702 książę Jerzy August został naturalizowany w Anglii. W 1706 został kawalerem Orderu Podwiązki. 9 listopada tego samego roku królowa mianowała go księciem Cambridge, hrabią Milford Heaven, wicehrabią Northallerton i baronem Tewkesbury.
W 1705 poślubił Karolinę z Ansbachu. Małżonkowie zachowywali się dość prowokacyjnie, Brytyjczyków drażniła lubieżność Jerzego i Karoliny. Często bez żenady rozmawiali oni o sprawach seksu, czym krępowali powściągliwszych polityków brytyjskich. W przeciwieństwie do ojca Jerzy nauczył się języka angielskiego, ale mówił nim z zauważalnym niemieckim akcentem, co stało się powodem kpin Brytyjczyków.