(Francuskie Muzeum Zabytków, Paryż)
Konstrukcja Sklepienie krzyżowo-żebrowe składa się z czterech łuków żebrowych, odpowiadających im czterech punktów przyczółków w narożach i centralnego zwornika. Sklepienie krzyżowo-żebrowe jest lżejsze, nie wymaga masywnej ściany, na której musiałoby się opierać, a podpory, dzięki nałożeniu na nie służek, nie muszą być potężne. Pierwszym krokiem w budowie sklepienia było drewniane rusztowanie do poziomu szczytu kolumn nośnych. Następnie na wierzchołku rusztowania budowano precyzyjną drewnianą ramę o dokładnym kształcie żeber (krążyna). Kamienne segmenty żeber były następnie starannie układane w ramie i łączone zaprawą murarską. Kiedy wszystkie żebra były na swoim miejscu, zwornik umieszczano na wierzchołku, gdzie się zbiegały. Gdy zwornik znajdował się na swoim miejscu, żebra mogły stać samodzielnie, podparte ciężarem dociskającym się w dół i na zewnątrz. Następnie robotnicy wypełniali trójkątne przedziały powstałe między żebrami dopasowanymi kawałkami cegły lub kamienia. Ramę usuwano. Murowane przedziały miały grubość około 15 cm.