Po objęciu Lwowa przez Kazimierza Wielkiego i utrwaleniu władzy Korony Królestwa Polskiego na Rusi Czerwonej rozpoczęła się budowa systemu obronnego wokół nowo założonego miasta. Lokacyjne miasto założono nad rzeką Pełtwią, natomiast dominujące nad nim wzgórze zajęła murowana warownia królewska. Dokładna data rozpoczęcia budowy nie jest znana. Aleksander Czołowski datował ją na około 1360 rok, wskazując, że tradycja lwowska łączyła intensywne roboty budowlane z rokiem 1362. W nowszej literaturze powstanie zasadniczej postaci murowanego zamku również wiązane jest z drugą połową XIV wieku i panowaniem Kazimierza Wielkiego.
Od swego położenia zamek określano w źródłach jako castrum superius, castrum altum lub castrum maius, w odróżnieniu od Niskiego Zamku położonego w obrębie miasta. Wysoki Zamek nie był zwykłą rezydencją starostów, którzy mieszkali głównie na wygodniejszym Niskim Zamku. Miał przede wszystkim charakter militarny i państwowy: mieścił załogę królewską, broń i zapasy, służył jako punkt alarmowy oraz więzienie.