W 1950 budynek stał się własnością Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego. Schronisko dysponowało wtedy 63 miejscami. W latach osiemdziesiątych XX wieku schronisko gruntownie zmodernizowano i wyremontowano dzięki staraniom ówczesnego dzierżawcy Zbigniewa Fastnachta, który zarządzał obiektem w latach 1982–2001. Po jego śmierci, w uznaniu jego zasług, schronisku nadano jego imię.
Zasilanie obiektu prądem Jeszcze na początku XXI wieku do schroniska nie była doprowadzona elektryczność. Mimo pewnych uciążliwości, pobyt w schronisku miał specyficzny urok. W 1986 na stoku ponad budynkiem ustawiono dwa wiatraki napędzające niewielkie prądnice, dzięki czemu w niektórych pomieszczeniach świeciły słabe, przygasające żarówki. Obecnie w energię elektryczną zaopatruje elektrownia wodna wybudowana na potrzeby schroniska.
Szlaki turystyczne Przy schronisku znajduje się największy w Masywie Śnieżnika węzeł szlaków turystycznych: – na Śnieżnik – 0:45 h, z powrotem 0:30 h – na przełęcz Jodłowską – 2:45 h – do Międzylesia – 5 h – na przełęcz Suchą – 3:30 h – na Czarną Górę – 2 h – Główny Szlak Sudecki – do Międzygórza – 1:30 h, z powrotem 2:30 h; dalej do schroniska na Iglicznej – 2:45 h, z powrotem 3:30 h – Główny Szlak Sudecki – do Jaskini Niedźwiedziej – 1 h;