mały|240px|Dokument przełożonego mały|240px|Pierwotny grób ks. Ignacego Posadzego na Cmentarzu Miłostowo w Poznaniu Ignacy Posadzy (ur. 17 lutego 1898 w Szadłowicach, zm. 17 stycznia 1984 w Puszczykowie) – polski duchowny katolicki, chrystusowiec oraz czcigodny sługa Boży Kościoła katolickiego.
Życiorys W 1905 wziął udział w strajku dzieci, skierowanym przeciwko wprowadzeniu języka niemieckiego na lekcjach religii w szkole w Szadłowicach. Od 1908 uczęszczał do Gimnazjum im. Jana Kasprowicza w Inowrocławiu. Po maturze, w 1917 wstąpił do Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Poznaniu. Ze względu na I wojnę światową studia kontynuował w Münster i Fuldzie, a po jej zakończeniu w Gnieźnie i Poznaniu.
W Niemczech po raz pierwszy zetknął się z problemem polskiej emigracji, a w sposób szczególny z problemami robotników sezonowych z zaboru rosyjskiego. Postanowił, że kiedy będzie kapłanem, poświęci swój wolny czas rodakom na obcej ziemi.
19 lutego 1921 w katedrze gnieźnieńskiej, z rąk biskupa Wilhelma Kloske przyjął święcenia kapłańskie. Po święceniach był wikariuszem w poznańskim kościele farnym, a później prefektem w Państwowym Seminarium Nauczycielskim w Poznaniu.