John Arthur „Jack” Brabham (ur. 2 kwietnia 1926 w Hurstville na przedmieściach Sydney, zm. 19 maja 2014 w Gold Coast) – australijski kierowca wyścigowy; trzykrotny mistrz Formuły 1 (w 1959, 1960 i 1966)
Życiorys Brabham w wieku 15 lat rzucił szkołę, aby zacząć pracować w warsztacie samochodowym. W czasie II wojny światowej służył w Royal Australian Air Force. W 1946 otworzył swój własny biznes naprawczy. Ścigał się także w małych samochodach i wygrał w debiutanckim sezonie mistrzostwa Nowej Południowej Walii. Zaczął przyjaźnić się z Ronem Tauranaciem.
W sezonie 1955 zadebiutował w Formule 1 w Grand Prix Wielkiej Brytanii jadąc swym własnym Maserati 250F. Wkrótce dołączył do zespołu Cooper, który pierwszy zastosował silnik umieszczony z tyłu. W sezonie 1959 Brabham zdobył pierwszy tytuł Mistrza Świata. Rok później Australijczyk powtórzył ten sukces.
Brabham zabrał zwycięskiego Coopera na Indianapolis 500 w ramach testów po sezonie 1960. Śmieszny, mały samochodzik został wykpiony przez inne zespoły, ale wóz doszedł nawet do 3. miejsca ostatecznie kończąc wyścig na 9. pozycji. Zaczęło być jasne, że przyszłością są konstrukcje z umieszczonymi z tyłu silnikami.