thumb|left|Król Wilhelm Kiedy Wilhelm odmówił, twierdząc, że nadmiar parów stwarza problemy, rząd Greya podał się do dymisji. Król powierzył stanowisko premiera Wellingtonowi, ale Izba Gmin zażądała powrotu starego premiera. Za radą Wellingtona król zgodził się na to i mianował żądanych przez Greya parów. Mając większość w obu izbach Akt o reformie został uchwalony w 1832 r. i 7 czerwca został podpisany przez króla. Zniesiono „zgniłe okręgi”, prawo wysyłania posłów do Izby Gmin zyskały większe miasta. Ustanowiono dość wysoki cenzus majątkowy, który dał przewagę bogatemu mieszczaństwu, osłabiając pozycję arystokracji. Prawo wyborcze miało od tej pory 5% mieszkańców Wielkiej Brytanii (ok. 630 000 wyborców).
Parlament przeprowadził jeszcze wiele ustaw, w tym ustawę znoszącą niewolnictwo w Imperium Brytyjskim oraz ustawę ograniczającą możliwość zatrudniania nieletnich. Król jednak nie brał udziału w pracach nad uchwaleniem tych ustaw.