Grunty poduchowne – dalej, za Psigórką w kierunku, rzeki rozciągały się tzw. grunty poduchowne. Nazwa ta pozostała w pamięci niewielu rodowitych radziwiaków i jest jakimś wspomnieniem z bardzo odległych lat. Pochodzenie nazwy tłumaczy się dziś tym, że w tym miejscu kiedyś znajdowały się grunty parafialne, kościelne, a w pobliżu stał kościół, zniesiony nurtem przez wezbrane wody. Starzy radziwiacy twierdzą, że w tym miejscu dawno temu znajdował się cmentarz, a dalej zabudowa mieszkalna, rozciągająca się wokół drewnianego kościoła.
Osiny albo Łysiny lub Łosiny – „dzielnica” Radziwia o piaszczystej, nieurodzajnej ziemi. Biały piasek prześwituje tu miejscami i stąd ziemia jest „łysa”, nie porośnięta żadną zielenią. Nazwa tych gruntów pochodzi prawdopodobnie od słowa łysina. Na Łysinach osiedlała się przede wszystkim biedota radziwska, wyrobnicy oraz najbiedniejsi mieszkańcy Płocka. Ci ostatni często wykupywali od radziwiaków niewielkie skrawki gruntu i budowali małe domy.
Łożyce lub Łużyce – nazwa obecnie bardzo trudna do rozszyfrowania. Żaden z mieszkańców Radziwia dziś nie potrafi jej wyjaśnić. Łożyce rozciągają się poczynając od dawnej elektrowni radziwskiej w kierunku Popłacina.